Φόρμουλα 1 GP Μεξικού: Νικητής ο Μαξ Φερστάπεν - Πρωταθλητής ο Χάμιλτον!

Φόρμουλα 1 GP Μεξικού: Νικητής ο Μαξ Φερστάπεν - Πρωταθλητης ο Χάμιλτον!
Και… επίσημα πρωταθλητής: μπορεί ο σημερινός αγώνας να «στράβωσε» από σχετικά νωρίς και να μην είχε καμία τύχη να διεκδικήσει τη νίκη, όμως ο Λιούις Χάμιλτον με την 4η θέση που πήρε στο Μεξικό κατέκτησε και μαθηματικά τον τίτλο- τον 5ο της εντυπωσιακής καριέρας του.

Στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου ανέβηκε ο εντυπωσιακότατος Μαξ Φερστάπεν που κέρδισε και πάλι στην συγκεκριμένη πίστα, με τον εκπληκτικό (αλλά κάπως αργά στο πρωτάθλημα- έτσι δεν είναι Σεμπ;) Φέτελ να τερματίζει δεύτερος και τον Κίμι Ράικονεν να συμπληρώνει το βάθρο.

Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή:

Σβήνουν τα κόκκινα φώτα, «ανάβουν» Μαξ- Χάμιλτον

Με το που έσβησαν τα κόκκινα φώτα ο poleman Ρικιάρντο έχασε αισθητά χρόνο, με τον Χάμιλτον να πετιέται σαν (ασημένιο) βέλος μπροστά, όμως τον Φερστάπεν να καταφέρνει- μιας και είχε την εσωτερική- να στρίψει αυτός πρώτος, αφήνοντας πίσω του τον Βρετανό. Ο Ρικιάρντο ήταν 3ος, με τον Φέτελ 4ο και τους Μπότας- Ράικονεν ν’ ακολουθούν.

Στο 3ο πέρασμα ήταν η στιγμή για την συνήθη, πλέον, ατυχία να χτυπήσει την πόρτα του Φερνάντο Αλόνσο: ο κινητήρας του παρέδωσε εντέχνως πνεύμα, με αποτέλεσμα να εγκαταλείψει σ’ έναν ακόμα αγώνα στο δεύτερο μισό του φετινού πρωταθλήματος.

Με τις διαφορές μπροστά να έχουν σταθεροποιηθεί (στα 2 δεύτερα ο Μαξ από τον Χάμιλτον και ακόμα 2 ο Βρετανός από τον Ρικιάρντο), όλοι περίμεναν να δουν πόσο θ’ αντέξει οι ultrasoft.

Εν τέλει, όπως αποδείχτηκε, όχι και πάρα πολύ…

Ώρα για διάλειμμα, ώρα για (πρόωρα) πιτ- στοπ

Με τη φθορά των ελαστικών να βγάζει μάτι ακόμα κι από το… φεγγάρι, ο Λιούις Χάμιλτον ήταν ο πρώτος που μπήκε στα πιτ στον 12ο γύρο, προκειμένου να βάλει την supersoft. Τον ακολούθησε αμέσως μετά ο Μπότας, με τον Ρικιάρντο να μπαίνει στον 13ο και τους Μαξ (14ος), Φέτελ (17ος) και Κίμι (17ος) ν’ ακολουθούν.

Όταν ξαναβγήκαν οι πρωτοπόροι στην πίστα ο Φερστάπεν παρέμενε πρώτος και «πετούσε», πραγματικά, στην πίστα, πηγαίνοντας τη διαφορά του από τον 2ο Λιούις στα 9 ολόκληρα δευτερόλεπτα!

Πίσω από αυτούς τους δύο ακολουθούσαν Ρικιάρντο και Φέτελ, με τους δύο Φινλανδούς (Μπότας και Κίμι) να είναι πιο πίσω.

Οι πρώτοι έξι, φυσικά, ήταν μια… αιωνιότητα μπροστά από τον 7ο Πέρεζ- μια ξεκάθαρη ένδειξη του πόσο πιο δυνατά είναι τα 3 μονοθέσια απ’ όλα τα υπόλοιπα.

Το μεγάλο ερώτημα μετά τους πρώτους 25 γύρους, φυσικά, ήταν πόσο θ’ αντέξουν τα ελαστικά. Γιατί έδειχναν σε κάκιστη κατάσταση και πάλι…

«Απογείωση» Φέτελ

Μετά την πρώτη αλλαγή των ελαστικών είχε βρεθεί 4ος- εκτός βάθρου, δηλαδή. Σε πρακτικό επίπεδο δεν είχε να κερδίσει κάτι, μιας και το πρωτάθλημα ήταν χαμένο. Όμως, ο Σεμπάστιαν Φέτελ είναι ένας τετράκις παγκόσμιος πρωταθλητής- και σήμερα, σ’ έναν «αδιάφορο» αγώνα, φρόντισε ν’ αποδείξει το γιατί.

Ο Γερμανός της Φεράρι άρχισε να «πετάει» στην πίστα και «κατάπιε» με συνοπτικές διαδικασίες τον Ρικιάρντο, για να εκμηδενίσει τη διαφορά των 6 δευτερολέπτων από τον Χάμιλτον και να περάσει για… πλάκα και τον Βρετανό, ανεβαίνοντας δεύτερος.

Ο Λιούις αντιμετώπιζε πασιφανές πρόβλημα με τα ελαστικά του και δεν μπορούσε σε καμία περίπτωση ν’ ακολουθήσει το ρυθμό των πρώτων. Μάλιστα, έχασε τον έλεγχο του μονοθέσιού του λίγο πριν μπει 2η φορά στο box του, βγήκε εκτός και είδε και τον Ρικιάρντο να τον περνάει.

Κάπως έτσι, λοιπόν, όλοι κατάλαβαν πως είχε φτάσει η στιγμή για ένα ακόμα πιτ…

Και πάλι μέσα οι πρώτοι

Στον 48ο γύρο ο Φέτελ μπήκε για να βάλει την ultrasoft, με τον Χάμιλτον να τον μιμείται στο ίδιο πέρασμα. Ένα γύρο αργότερα μπήκαν ο Φερστάπεν (supersoft) με τον Μπότας, με τους Ρικιάρντο και Κίμι να μένουν εκτός και να «τραβάνε» την στρατηγική τους.

Στις πιο πίσω θέσεις Χούλκενμπεργκ και Λεκλέρκ έδιναν μεγαλοπρεπώς ρέστα, με τον Φαντούρν να φιγουράρει εντός της δεκάδας.

Στην κορυφή για 5η φορά

2008. 2014. 2015. 2017. Και, πλέον, 2018. Στο σύνολο πέντε: στο τελευταίο κομμάτι του σημερινού αγώνα ο Χάμιλτον φρόντισε να φερθεί με αγάπη και προδέρμ στα ελαστικά του προκειμένου να τον πάνε μέχρι τέλους- κάτι που πράγματι συνέβη: ο Βρετανός μπόρεσε να τερματίσει στην τιμητικότατη 4η θέση και να εξασφαλίσει και μαθηματικά το 5ο του πρωτάθλημα, κάτι που τον φέρνει… ισόβαθμο με τον Φάντζιο.

Βέβαια, εξίσου χαρούμενος με τον Βρετανό ήταν ο νικητής Μαξ Φερστάπεν, που μετά το «μουδιασμένο» ξεκίνημα στην χρονιά έχει κάνει εκπληκτική δουλειά και δικαίως σε βάζει σε σκέψεις για το τι μπορεί να κάνει αν βελτιωθεί λίγο ακόμα η Ρεντ Μπουλ.

Φέτελ, Κίμι (και πάλι στο βάθρο ο «φευγάτος» από τη Φεράρι Φινλναδός), Χάμιλτον, Μπότας, Χούλκενμπερκ, Λεκλέρκ, Φαντούρν, Έρικσον και Γκασλί συμπλήρωσαν την πρώτη δεκάδα στο Μεξικό, σε μια πίστα που προσέφερε εντονότατες συγκινήσεις.

Τι μένει στο τέλος (κι ας απομένουν ακόμα 2 grand prix) της αγωνιστικής ημέρας για το 2018; Η βαθιά υπόκλιση στην ψυχραιμία του Λιούις και τον τρόπο που διαχειρίστηκε την «απειλή» της Φεράρι και τα παιδαριώδη, αρκετές φορές, λάθη του Φέτελ.

Αυτή ήταν και η διαφορά ανάμεσα στους δύο: 5 τίτλους ο ένας, 4 ο άλλος.

Δικαίως.
«Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πήγη, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα»
Ετικέτες ,

Δημοσίευση σχολίου

[blogger]

Author Name

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.